در  شماره مهرماه خردنامه، سه صاحبنظربه بررسی نشریات زرد پرداخته اند من لا اقل به علم ودانش دوتن از این عزیزان در حوزه ارتباطات معترفم و در برخی از حوزه ها خود را شاگردشان میدانم .اما متاسفانه ویا خوشبختانه هیچ یک از این عزیزان(تا آنجا که می دانم)حتا یک روز در نشریات زرد کار نکرده اند!

در تعاریف وتوصف ها گسیختگی وتعارض مشهود است و تاسف آنجاست که نشریات زرد واندیشه زرد بدون داشتن نماینده ای محاکمه می شوند!

براساس تعار یف ارائه شده در این میزگرد،من این میزگرد را میزگرد نارنجی می دانم:

-جلب توجه خوانندگان به هربهایی.

-ویژگی مطبوعات زرد«فقدان کم ترین اخلاق»است.

-نشریات زرد ضرورت زندگی اجتماعی ما هستند.

-نه تنهارسانه های زردکه رسانه های نخبه گراهم متاثراز موقعیت های اجتماعی وفرهنگی وسیاسی هستند.

با پوزش فراوان از این عزیزان...